De zinsnede ‘un momento dado’ die Johan Cruijff uitsprak in zijn beginperiode bij Barcelona wekte toentertijd de nodige hilariteit op. Als Cruijff op basis van zijn kennis van de Spaanse taal in Spanje werk had willen vinden, zou hij nu misschien nog bedelend bij een toeristische trekpleister zijn kost bij elkaar proberen te scharrelen. De wereld wist echter dat hij een uniek voetbaltalent bezat, dat zijn onkunde aangaande de Spaanse taal volledig zou overschaduwen.

Zo vergaat het ook vaak mensen met een functiebeperking. De buitenwereld ziet alleen de beperking, het talent dat daaronder schuil gaat,wordt daardoor volledig overschaduwd. Als iemand een functiebeperking heeft, betekent dit dat slechts één functie van zijn/haar lichaam niet naar behoren functioneert. Met alle andere functies is niets mis. De kwaliteiten van iemand beoordelen door deze onmiddellijk te relateren naar de mate waarin deze persoon in een rolstoel zit, slechthorend is, blind of autistisch, doet deze talenten die daarachter schuil gaan volledig te kort.

Als het topje van de ijsberg bestaat uit het pure feit dat iemand een handicap heeft en men gaat voorbij aan het deel dat men in eerste instantie niet opmerkt, laat dat heel veel kansen voor deze persoon, maar zeker ook voor degenen die, denken, geen beperking te hebben, liggen.

Aan de andere kant, bij mensen die niet voor beperkt doorgaan, kan het topje van de ijsberg er fantastisch uitzien. Echter het deel wat men in eerste instantie niet opmerkt, kan zoveel negatiefs bevatten, dat het bijvoorbeeld de goede werksfeer in de organisatie volledig verziekt.

Hopelijk leren wij mensen verder te kijken dan het topje van de ijsberg, op een gegeven moment, un momento dado.

Ignace Laval, medewerker ondersteuning en beleid bij de Sociaal-Economische Raad (SER)

Bron: Facebook, De Kracht van Beleving, gepubliceerd 25-02-2011

Terug naar MVO bij Bacom